Μετά από σκληρές και πολύμηνες επιχειρήσεις στο μέτωπο της Ηπείρου, οι ελληνικές δυνάμεις τον Φεβρουάριο του 1913 μάχονται για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.

Στις 20 Φεβρουαρίου, το Μπιζάνι είχε πλέον περικυκλωθεί. Δύο τάγματα Ευζώνων, υπό τους Ιωάννη Βελισσαρίου και Γεώργιο Ιατρίδη, κινούνται τολμηρά στα νώτα του οχυρού, παρά το γεγονός ότι οι οχυρώσεις δεν είχαν ακόμη καταληφθεί. Η αποστολή τους θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη.

Ο Βελισσαρίου, με τους άνδρες του, διεισδύει ανάμεσα στα οχυρά της Καστρίτσας, του Χιντζηρέλου και του Μπιζανίου, που παρέμεναν υπό οθωμανικό έλεγχο, και καταλαμβάνει το χωριό Άγιος Ιωάννης, με την καθοριστική συμβολή των Ευζώνων του Ιατρίδη.

Ταυτόχρονα, οι ελληνικές δυνάμεις διακόπτουν τις τηλεφωνικές και τηλεγραφικές συνδέσεις του Μπιζανίου, απομονώνοντας πλήρως την οθωμανική φρουρά.

Στις 19.00 της ίδιας ημέρας, ο ελληνικός στρατός βρίσκεται ήδη στις παρυφές των Ιωαννίνων. Λίγες ώρες αργότερα, στις 23.00, αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον επίσκοπο Δωδώνης και τους Τούρκους αξιωματικούς Ρεούφ και Ταλαάτ φθάνει στο στρατόπεδο του 9ου Τάγματος Ευζώνων, μεταφέροντας επιστολή των Ευρωπαίων προξένων και του Εσάτ πασά για την παράδοση της πόλης.

Η αντιπροσωπεία οδηγείται στο χάνι Εμίν Αγά, όπου βρίσκεται το ελληνικό στρατηγείο. Ο Διάδοχος Κωσταντίνος Ι αποδέχεται την παράδοση, θέτοντας ως όρο την πλήρη παράδοση των οθωμανικών δυνάμεων και των οχυρών. Το πρωί της 21ης Φεβρουαρίου 1913, υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης από τους τότε λοχαγούς Ιωάννη Μεταξά, Ξενοφών Στρατηγό και Βεχήπ Μπέη. Τα Ιωάννινα περνούν και επίσημα στον ελληνικό έλεγχο.

Η απελευθέρωση της πόλης των Ιωαννίνων, αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες στρατιωτικές και πολιτικές επιτυχίες της Ελλάδας σηματοδοτώντας την οριστική ενσωμάτωση της Ηπείρου στον εθνικό κορμό και ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της περιοχής.

https://www.facebook.com/share/r/1XLh8NPLoq/?mibextid=wwXIfr