Η αίθουσα του Bio Skandia στη Στοκχόλμη ήταν κατάμεστη χθες, σε μια βραδιά που ξεπέρασε τα όρια μιας απλής κινηματογραφικής προβολής και μετατράπηκε σε συλλογική μνήμη, συγκίνηση και στοχασμό.
Η προβολή της ταινίας «Καποδίστριας – Ο Κυβερνήτης», σε διοργάνωση της Evropi Nöjen AB, της Βάσως Ιωαννίδου, δεν ήταν απλώς ένα πολιτιστικό γεγονός ήταν μια σιωπηλή συνομιλία με την Ιστορία. Πριν ακόμη σβήσουν τα φώτα, και μετά το καλωσόρισμα της κας. Ιωαννίδου το κοινό όρθιο απήγγειλε τον Εθνικό Ύμνο, σε μια στιγμή βαθιάς συγκίνησης που θύμισε πως η μνήμη δεν κατοικεί μόνο στα βιβλία αλλά και στις καρδιές.
Άνδρες και γυναίκες απο τον Ελληνικό Λαογραφικό Σύλλογο Σουηδίας ντυμένοι με παραδοσιακές στολές, έδωσαν μια ξεχωριστή νότα στην εκδήλωση, συνδέοντας την τέχνη με την παράδοση και μεταφέροντας μια όμορφη νότα της εποχής εκείνης.
Η ταινία, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Σμαραγδή, ξεδιπλώνει με λυρισμό και ιστορική ευθύνη την πορεία του Ιωάννη Καποδίστρια, ενός ηγέτη που γνώριζε ότι βάδιζε προς το τέλος του, αλλά επέλεξε να το αντιμετωπίσει ως καθήκον και όχι ως φόβο. Αγέρωχος, χωρίς να κρυφτεί πίσω από σωματοφύλακες ή συμβιβασμούς, στάθηκε απέναντι στην Ιστορία όπως έζησε: με αξιοπρέπεια.
Ο Αντώνης Μυριαγκός ενσαρκώνει τον Καποδίστρια με εσωτερικότητα και μέτρο, αποδίδοντας όχι μόνο τον πολιτικό αλλά και τον άνθρωπο που κουβαλούσε ένα όραμα δυσβάσταχτο για την εποχή του. Έναν άνθρωπο που παρέλαβε ένα κράτος σχεδόν ανύπαρκτο και προσπάθησε, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, να θέσει τα θεμέλια της παιδείας, της διοίκησης και της εθνικής συγκρότησης, απέναντι σε εσωτερικές έριδες, τοπικά συμφέροντα και τη δυσπιστία των Μεγάλων Δυνάμεων.
Η δολοφονία του δεν παρουσιάζεται ως ένα μεμονωμένο ιστορικό γεγονός, αλλά ως χαμένη ευκαιρία. Ως σύμπτωμα μιας διαχρονικής ελληνικής πληγής: της διχόνοιας που επανέρχεται όταν ο κοινός εχθρός παύει να είναι ορατός. Η αγροτιά τον πένθησε, οι αντίπαλοί του πανηγύρισαν, και η χώρα μπήκε στην πορεία της σύγχρονης ιστορίας της μέσα από αίμα, αστάθεια, αυταπάτες και όνειρα κάποια εκπληρωμένα και άλλα προδομένα.
«Ο κύρ Γιάννης θα φύγει… ο Καποδίστριας θα μείνει». Και πράγματι, ο Καποδίστριας έμεινε. Έμεινε μέσα στα χρόνια, για να μας υπενθυμίζει πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε.
Η χθεσινή προβολή λειτούργησε ως αφορμή όχι μόνο για συγκίνηση, αλλά και για προβληματισμό. Εναν προβληματισμό που επεσήμανε και η κα. Ιωαννίδου πρίν την έναρξη της ταινίας σε μια συνέντευξη που μας παραχώρησε.
Το εύκολο, διαχρονικά, είναι να «δολοφονούμε» τους ρομαντικούς ανθρώπους, τους οραματιστές, τους πατριώτες. Είναι εύκολο να διχαζόμαστε και να υπονομεύουμε ο ένας τον άλλον. Το δύσκολο είναι να αποβάλλουμε ως λαός όλα εκείνα που μας κρατούν πίσω και να προσπαθούμε, με συνέπεια και ευθύνη, για το καλύτερο. Η Ιστορία, όταν αφηγείται με ειλικρίνεια, δεν χαϊδεύει ρωτά. Και η ταινία «Καποδίστριας – Ο Κυβερνήτης», μέσα στη σκοτεινή αίθουσα του Bio Skandia, έθεσε αυτό ακριβώς το ερώτημα: τι κάνουμε εμείς σήμερα με τις ευκαιρίες που μας δίνονται. Γιατί, τελικά, όλοι μαζί μπορούμε.
Ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό απο την εκδήλωση
